Populaire afbeeldingen van Jezus in de kunst omvatten de Madonna met Kind, het laatste avondmaal en de kruisiging. Deze schilderijen en beelden leggen vaak de nadruk op verschillende aspecten van zijn leven en boodschap, zoals liefde, opoffering en verlossing. Kunstenaars door de eeuwen heen hebben hun eigen interpretaties en stijlen toegepast, waardoor elke afbeelding uniek en herkenbaar is.
In antieke kunst wordt Jezus vaak afgebeeld als een man met een baard, in eenvoudige, traditionele kleding zoals een tuniek. Vaak wordt hij geflankeerd door symbolen zoals het kruis, dat zijn lijden en opoffering herinnert. De uitdrukking op zijn gezicht varieert van mededogen tot ernst, afhankelijk van de context waarin hij is afgebeeld.
De betekenis van Jezus in de schilderkunst is vaak diepgaand en veelzijdig. Hij wordt gezien als een symbool van redding en vergeving. Kunstenaars gebruiken zijn afbeelding om ethische en spirituele boodschappen over te brengen, waarbij ze hun kijkers uitnodigen om na te denken over geloof, hoop en liefde. Dit maakt zijn afbeelding niet alleen religieus, maar ook cultureel belangrijk.
De verschillende stijlperiodes van kunst waarbij Jezus centraal staat, omvatten het vroege christendom, de middeleeuwen, de renaissance en de barok. Elke periode legde zijn eigen nadruk op Jezus en zijn leven, met variaties in technieken en thematiek. De renaissance bijvoorbeeld, benadrukte zijn goddelijkheid en menselijkheid, terwijl de barok vaak drama en emotie in de uitdrukking van zijn lijden bracht.
Sculpturen van Jezus in antieke kunst worden vaak gemaakt van materialen zoals marmer, hout en brons. Marmeren sculpturen zijn vaak verfijnd en gedetailleerd, terwijl houtsnijwerk een meer volks karakter kan hebben. Brons wordt vaak gebruikt voor monumentalere beelden, die buiten worden geplaatst, en kan bijzonder duurzaam zijn.